Stawki influencerów za jeden materiał według platformy
To widełki rynkowe za jeden materiał w kategoriach o średnich cenach, bez wyłączności i bez praw do reklamy płatnej. Tych samych używa planer nad tekstem, więc każdy rachunek sprawdzisz na własnym budżecie.
| Wielkość konta | Instagram, rolka | TikTok, wideo | YouTube, integracja |
|---|---|---|---|
| Nano, 1 tys. do 10 tys. | 250 do 600 zł | 300 do 700 zł | 500 do 1 200 zł |
| Mikro, 10 tys. do 50 tys. | 800 do 2 200 zł | 900 do 2 500 zł | 1 500 do 4 500 zł |
| Średni, 50 tys. do 250 tys. | 2 500 do 7 500 zł | 3 000 do 9 000 zł | 5 000 do 15 000 zł |
| Duży, od 250 tys. | 9 000 do 28 000 zł | 10 000 do 32 000 zł | 18 000 do 60 000 zł |
Przy 10 000 zł na Instagramie w kategorii uroda i celu sprzedażowym planer rozkłada budżet na 3 twórców (2 mikro i 1 nano), od 6 do 9 materiałów i szacowany zasięg od 32 do 64 tysięcy osób. Na Influencerzy.pl marka płaci cenę współpracy plus VAT, bez abonamentu, a grupę z cenami dostajesz po wysłaniu briefu kampanii. Stawki za posty i relacje rozpisuje tekst cena reklamy na Instagramie u influencera, a za wideo tekst reklama na TikToku, cena.
Od czego naprawdę zależy stawka
Cena za materiał u twórcy zależy od czterech rzeczy, i to zawsze od tych samych czterech.
Platforma
Ten sam twórca weźmie inną kwotę za rolkę na Instagramie, wideo na TikToku i materiał na YouTube. Różnica bierze się z czasu produkcji i z żywotności materiału. Wideo na YouTube powstaje dłużej i pracuje miesiącami, rolka powstaje szybciej i żyje kilka dni. Stawki za integrację i film dedykowany według wielkości kanału zbiera tekst reklama u youtubera, cena.
Format
Post w siatce, rolka, seria stories, osobne wideo i integracja wewnątrz cudzego materiału to pięć różnych zakresów pracy. Seria stories bywa tańsza od posta, choć zajmuje więcej klatek, bo znika po dobie. Integracja jest tańsza od osobnego wideo, bo dzieli koszt produkcji z materiałem, który i tak powstaje.
Zasięg
Stawka rośnie z zasięgiem, ale nie liniowo. Przejście z konta małego na średnie podnosi cenę mniej więcej proporcjonalnie, a wejście na najwyższy poziom rozpoznawalności podnosi ją skokowo, bo płacisz już nie za zasięg, tylko za nazwisko.
Kategoria
W kategoriach, w których marki mają duże budżety i konkurują o tych samych twórców, stawki są wyższe przy tym samym zasięgu. Finanse i technologia są zwykle droższe od parentingu i jedzenia, choć zasięgi bywają mniejsze.
Jedna liczba, która porządkuje wszystkie oferty
Porównywanie stawek między twórcami o różnych zasięgach nie ma sensu. Porównywalny jest dopiero koszt dotarcia do tysiąca odbiorców.
Liczy się go prosto: dzielisz stawkę przez liczbę osób, które faktycznie zobaczą materiał, i mnożysz przez tysiąc. Kluczowe jest słowo faktycznie, bo do rachunku wchodzi średni zasięg ostatnich materiałów, a nie liczba obserwujących.
- Twórca bierze 2 000 zł, a jego materiały zbierają średnio 40 000 wyświetleń. Koszt dotarcia wynosi 50 zł.
- Twórca bierze 8 000 zł, a jego materiały zbierają średnio 400 000 wyświetleń. Koszt dotarcia wynosi 20 zł.
- Twórca bierze 600 zł, a jego materiały zbierają średnio 8 000 wyświetleń. Koszt dotarcia wynosi 75 zł.
Na tej liczbie widać od razu, że najtańsza oferta bywa najdroższym zakupem. Trzeba ją jednak poprawić o dwie rzeczy: o udział odbiorców z Polski i o zaangażowanie. Zasięg u publiczności spoza rynku jest wart tyle, co brak zasięgu, a materiał, którego nikt nie komentuje ani nie zapisuje, dotarł bez skutku.
Najczęściej pomijana pozycja w wycenie
Twórca wycenia produkcję i publikację u siebie. To, że możesz potem wziąć ten materiał i puścić go w płatnych reklamach przez pół roku, jest zupełnie osobnym zakresem i osobną kwotą.
Pominięcie tej pozycji kończy się w jeden z dwóch sposobów: albo nie używasz materiału, za który zapłaciłeś, albo używasz go bez podstawy i narażasz markę. Prawa wycenia się po trzech wymiarach.
- Czas: miesiąc, pół roku, rok, bezterminowo.
- Kanały: tylko reklamy w tej samej platformie, wszystkie platformy, strona marki, materiały drukowane.
- Obszar: Polska, Europa, bez ograniczeń.
Gdy materiał od początku jest przeznaczony do płatnej dystrybucji, warto to powiedzieć w briefie i wycenić razem z produkcją. Wychodzi taniej niż dokupowanie praw po fakcie. Zapisy do umowy zbiera tekst o umowie z twórcą, a to, jak płacisz za współpracę zamówioną przez platformę (cena z oferty plus VAT, płatność online po proformie, bez abonamentu), opisuje cennik.
Co jeszcze podnosi kwotę na fakturze
- Wyłączność w kategorii: twórca odmawia konkurencji przez ustalony czas i wycenia utracone zlecenia.
- Krótki termin: materiał na za tydzień kosztuje więcej niż materiał na za miesiąc.
- Liczba poprawek: nieograniczone poprawki to nieograniczony czas pracy, więc albo płacisz, albo ustalasz limit.
- Scenariusz narzucony przez markę: im mniej twórca decyduje, tym gorszy materiał i tym wyższa stawka za wykonanie cudzego pomysłu.
- Obecność poza publikacją: wydarzenie, sesja, obsługa premiery.
- Kod rabatowy i odnośnik afiliacyjny: czasem obniżają stawkę stałą, bo część wynagrodzenia idzie z wyniku.
Jak rozmawiać o stawce, żeby nie przepłacić
Rozmowa idzie lepiej, gdy zaczynasz od zakresu, a nie od kwoty. Podaj format, liczbę materiałów, termin, zakres praw i wyłączność, a potem poproś o wycenę całości. Twórca, który dostaje pełny zakres, podaje jedną liczbę zamiast dopisywać kolejne pozycje w trakcie.
Drugi sposób na obniżenie kosztu to pakiet. Trzy materiały rozłożone na kwartał kosztują zwykle mniej niż trzy zamówienia osobno, bo twórca ma pewność przychodu i mniej pracy przy ustalaniu.
Trzeci sposób to kolejność: najpierw budżet, potem miks twórców, na końcu nazwiska. Gdy wiesz, że przy danym budżecie stać cię na jednego dużego albo dwunastu małych, rozmowa z konkretnym twórcą przestaje być licytacją.
Skąd wziąć punkt odniesienia przed rozmową
Widełki stawek w profilu twórcy pokazują przedział dla jego formatu, kategorii i zakresu zasięgu, a twórcy z profilem PRO podają własne stawki. Planer kampanii przelicza budżet na miks twórców razem z widełkami za każdy format, więc do rozmowy wchodzisz z liczbą, a nie z pytaniem.